كجاي قصه اي خاتون؟                دلم از غصه پرپر شد

 همه روزها و شب هايم                 ز تنهايي جهنم شد

     كجاي قصه اي خاتون ؟              ببين قلبم شكست از غم

   به يادت هر دم از چشمم               چكيده قطره ي اشكم

    چگونه باورم گردد؟                    كه رفتي يار شيريتم؟

چگونه در فراغ تو                    كنار باغچه بنشينم؟

     كجاي غصه اي خاتون؟               چرا من رفتم از يادت؟

       تو مي گفتي كه تا اخر                 شوم هم گام و همراهت

    سفر كردي به تنهايي                   نبردي ام به همراهي

          چرا يارم؟چرا عمرم؟                  چنين است رسم همراهي؟

     كجاي قصه اي خاتون؟               خبر داري تو از حالم؟

        بيا امشب به بالينم                       يك عمره بي تو بيمارم

     كجاي قصه اي خاتون؟                دلم تنگ نگاه توست

        دو دستم در تمناي                      دو دست با وفاي توست

   نه پاي رفتني دارم                      نه پاي ماندنم مانده

   تمام حرف من اين است                 بدون تو نميـــــمانم

   ز پرپر كردنت عشقم                    پشــيـــمانم پشيـــمانم